Kurs dla nauczycieli: kolorowe warkoczyki jako dodatkowa atrakcja na festynie i pikniku

Kolorowe warkoczyki mają jedną dużą zaletę jako atrakcja szkolnego festynu: dziecko wychodzi ze stanowiska z czymś, co może nosić jeszcze długo po zakończeniu wydarzenia. Nie jest to kolejna trzyminutowa zabawa, o której po chwili się zapomina. Powstaje mała, kolorowa pamiątka.

Dla nauczyciela albo wychowawcy może to być ciekawa dodatkowa umiejętność do wykorzystania podczas Dnia Dziecka, pikniku rodzinnego, festynu, półkolonii czy większej szkolnej imprezy.

Nie trzeba przy tym od razu zostawać profesjonalnym fryzjerem. Potrzebna jest konkretna technika, odpowiednie przygotowanie stanowiska i przede wszystkim dużo wcześniejszej praktyki.

Właśnie dlatego specjalistyczny kurs warkoczyków może być sensowniejszym rozwiązaniem niż uczenie się dopiero podczas pierwszego festynu.

Z mojego doświadczenia wynika, że początkujący bardzo często skupiają się wyłącznie na samym zaplataniu. Tymczasem podczas dużego wydarzenia równie ważne są: organizacja kolejki, przygotowanie materiałów, tempo pracy i komfort dziecka siedzącego na stanowisku.

 

Dlaczego kolorowe warkoczyki dobrze pasują do szkolnego festynu?

Nie każda atrakcja sprawdza się przy wydarzeniu, przez które przewija się wiele osób.

Warkoczyki mają kilka praktycznych cech.

• stanowisko może działać przez kilka godzin,
• dzieci podchodzą pojedynczo,
• nie potrzeba dużej powierzchni,
• atrakcja może działać równolegle z innymi punktami programu,
• efekt pozostaje z dzieckiem po wydarzeniu.

Nie trzeba zatrzymywać całej grupy.

Jedne dzieci korzystają ze stanowiska, a pozostałe uczestniczą w innych atrakcjach.

To zupełnie inny model niż pokaz albo zabawa wymagająca jednoczesnej obecności wszystkich uczestników.

 

Najpierw naucz się techniki, później otwieraj stanowisko

Festyn nie jest dobrym miejscem na pierwszy samodzielnie wykonany warkoczyk.

W domu można zatrzymać się.

Poprawić włókno.

Rozplątać materiał.

Jeszcze raz obejrzeć instrukcję.

Przy stanowisku przed dzieckiem i kilkoma osobami oczekującymi wygląda to zupełnie inaczej.

Dlatego przed wydarzeniem trzeba przećwiczyć:

• przygotowanie włókien,
• rozpoczęcie warkoczyka,
• utrzymywanie równego splotu,
• dobór ilości materiału,
• prawidłowe zakończenie,
• pracę bez niepotrzebnego ciągnięcia włosów.

Dopiero kiedy technika staje się powtarzalna, można sensownie myśleć o stanowisku na większym wydarzeniu.

 

Stanowisko powinno wyglądać prosto i uporządkowanie

Nie potrzeba wielkiej zabudowy.

Najważniejsze są:

• stabilne krzesło,
• wygodne miejsce dla osoby wykonującej warkoczyk,
• stolik lub organizer na materiały,
• dobre światło,
• miejsce dla dziecka oczekującego,
• pojemnik na wykorzystane i niepotrzebne elementy.

Kolorowe włókna same w sobie tworzą atrakcyjne wizualnie stanowisko.

Nie trzeba dokładać dziesiątek dekoracji.

W praktyce dużo ważniejsze jest to, żeby prowadzący od razu wiedział, gdzie znajduje się potrzebny kolor i akcesorium.

 

Przygotuj włókna jeszcze przed rozpoczęciem festynu

Jeżeli każdy zestaw trzeba dopiero odmierzać, rozplątywać i przygotowywać przy dziecku, kolejka szybko się wydłuży.

Znacznie lepiej część pracy zrobić wcześniej.

Można przygotować:

• najpopularniejsze zestawy kolorystyczne,
• gotowe porcje materiału,
• kilka długości,
• uporządkowane dodatki.

Dzięki temu po zajęciu miejsca przez dziecko można szybciej rozpocząć pracę.

To szczególnie ważne wtedy, gdy wydarzenie trwa tylko kilka godzin.

 

Nie oferuj trzydziestu wariantów na początek

Ogromny wybór wygląda dobrze na zdjęciu.

Przy stanowisku potrafi jednak mocno spowolnić kolejkę.

Dziecko zaczyna wybierać.

Zmienia zdanie.

Porównuje piętnaście kolorów.

Pyta koleżankę.

I jeszcze raz zmienia kolor.

Można temu zapobiec przygotowując kilka gotowych zestawień.

Na przykład:

• różowy i fioletowy,
• niebieski i turkusowy,
• tęczowy,
• neonowy,
• pastelowy.

Oczywiście nie trzeba stosować dokładnie tych wariantów.

Chodzi o zasadę.

Ograniczony, dobrze pokazany wybór może być dla dziecka łatwiejszy niż ogromny stół pełen materiałów.

 

Kolejka jest częścią atrakcji i trzeba ją zaplanować

Kolorowe warkoczyki mają pewną cechę, której nie można pominąć.

Każda realizacja zajmuje określony czas.

Jeżeli atrakcja stanie się popularna, pojawi się kolejka.

Dlatego jeszcze przed rozpoczęciem warto ustalić:

• gdzie stoją oczekujące dzieci,
• ile osób może czekać bezpośrednio przy stanowisku,
• czy potrzebna jest lista albo numerki,
• co dzieje się, gdy czas wydarzenia zaczyna się kończyć.

Nie warto przyjmować kolejnych osób, jeżeli wiadomo, że przed końcem festynu nie zdążymy ich obsłużyć.

Lepiej zakomunikować to odpowiednio wcześniej.

 

Tempo ma znaczenie, ale nie może być ważniejsze od komfortu dziecka

Przy dużej kolejce naturalnie pojawia się presja, żeby pracować szybciej.

Nie można jednak wykonywać splotu tak, aby dziecko odczuwało dyskomfort.

Jeżeli mówi, że coś ciągnie albo boli, trzeba przerwać i poprawić mocowanie.

Nie warto też zaplatać na siłę bardzo krótkich albo trudnych do uchwycenia pasm tylko dlatego, że dziecko długo czekało.

W takich sytuacjach lepiej zaproponować inną możliwość albo zrezygnować z wykonania.

Efekt wizualny nie jest ważniejszy od komfortu uczestnika.

 

Dziecko powinno samo chcieć warkoczyk

To może wydawać się oczywiste, ale podczas wydarzeń dorośli czasami mocno zachęcają dzieci do atrakcji.

„No chodź, będzie ślicznie”.

„Usiądź, pani zrobi ci warkoczyk”.

Tymczasem część dzieci może zwyczajnie nie mieć ochoty.

Nie lubić dotykania włosów.

Nie chcieć siedzieć w miejscu.

Albo po prostu wybrać inną atrakcję.

To całkowicie normalne.

Stanowisko ma być propozycją, nie obowiązkiem.

 

Sprawdź włosy i skórę głowy przed rozpoczęciem

Jeżeli widoczna jest wyraźnie podrażniona skóra albo dziecko zgłasza dyskomfort przy dotykaniu włosów, lepiej zrezygnować z zaplatania.

Ważna jest także zwykła higiena stanowiska.

Akcesoria należy utrzymywać w czystości, a materiały przechowywać tak, aby nie leżały przypadkowo na ziemi czy pomiędzy rzeczami osobistymi prowadzącego.

Przy dużym wydarzeniu łatwo o bałagan.

Dlatego organizacja stanowiska nie jest wyłącznie kwestią estetyki.

 

Warkoczyki dobrze działają jako stanowisko równoległe

Nie trzeba budować całego programu festynu wokół tej jednej atrakcji.

Może funkcjonować obok:

• tatuaży brokatowych,
• baniek,
• zabaw grupowych,
• dekoracji balonowych,
• stanowisk sportowych,
• warsztatów kreatywnych.

To ogromna zaleta.

Dziecko czekające na warkoczyk może wcześniej skorzystać z innej atrakcji.

Nie trzeba zatrzymywać całego wydarzenia.

 

Na Dzień Dziecka można stworzyć małą strefę metamorfoz

Kolorowe warkoczyki można połączyć z drugim stanowiskiem.

Na przykład z:

• tatuażami brokatowymi,
• delikatnymi dekoracjami,
• kolorowymi dodatkami.

Powstaje wtedy jedna tematyczna strefa zamiast kilku przypadkowych punktów.

Warto jednak uważać, żeby nie próbować obsługiwać dwóch czasochłonnych atrakcji przez jedną osobę.

Jeżeli ktoś właśnie zaplata warkoczyk, nie powinien jednocześnie prowadzić kolejnego stanowiska.

 

Nauczyciel nie musi wykonywać warkoczyków przez cały festyn

Zdobycie umiejętności nie oznacza automatycznie przejęcia całego stanowiska na każdej szkolnej imprezie.

Można:

• prowadzić stanowisko tylko przez określony czas,
• podzielić dyżur z drugą przygotowaną osobą,
• wykorzystywać umiejętność tylko podczas wybranych wydarzeń,
• zorganizować krótsze warsztaty zamiast wielogodzinnego stanowiska.

Nowa kompetencja powinna zwiększać możliwości nauczyciela, a nie tworzyć kolejny stały obowiązek.

 

Można wykorzystać tę umiejętność także poza szkołą

Warkoczyki pojawiają się również podczas:

• urodzin,
• wesel,
• festynów miejskich,
• pikników,
• imprez rodzinnych,
• wydarzeń wakacyjnych.

Dlatego osoba zainteresowana dodatkową pracą z dziećmi może potraktować tę technikę również jako jedną ze specjalizacji animacyjnych.

Nie oznacza to gwarancji zleceń ani określonego wynagrodzenia.

Jest to po prostu kolejna konkretna usługa, którą można po odpowiednim przygotowaniu włączyć do własnego repertuaru.

 

W Warszawie można rozwijać także szerszy warsztat animatora

Jeżeli warkoczyki mają być tylko jednym z elementów większego repertuaru, warto rozwijać również prowadzenie grupy.

WarszawaInformator.pl opisywał już kurs animatora oraz jego praktyczny charakter.

Na portalu dostępny jest również poradnik jak zostać animatorem, porównujący szkolenie stacjonarne z nauką online.

Dla nauczycieli przedszkola przygotowaliśmy natomiast osobny materiał o tym, jak wybierać kursy dla nauczycieli pod kątem konkretnych potrzeb grupy.

To właśnie takie podejście jest najbardziej praktyczne.

Nie uczyć się wszystkiego.

Uczyć się tego, co rzeczywiście później wykorzystamy.

 

Kurs online dobrze pasuje do techniki wymagającej powtarzania

Zaplatanie nie jest umiejętnością, której wystarczy raz posłuchać.

Trzeba wykonać ruch samodzielnie.

Później powtórzyć.

Jeszcze raz poprawić.

Forma online ma tutaj praktyczną przewagę.

Można:

• zatrzymać film,
• obejrzeć fragment ponownie,
• wykonać krok samodzielnie,
• wrócić do trudniejszego momentu,
• ćwiczyć bez presji grupy.

Właśnie dlatego specjalistyczny kurs internetowy może dobrze sprawdzić się jako uzupełnienie szerszego szkolenia z animacji.

 

Nie kupuj ogromnego zapasu włókien przed pierwszymi próbami

Kolory kuszą.

Łatwo więc zamówić bardzo dużo różnych materiałów jeszcze przed wykonaniem pierwszego poprawnego warkoczyka.

Nie ma takiej potrzeby.

Na początku wystarczy kilka wariantów do ćwiczeń.

Dopiero później zobaczysz:

• z czym pracuje Ci się najłatwiej,
• jakich długości potrzebujesz,
• które kolory warto mieć częściej,
• jak przygotowywać materiały przed wydarzeniem.

To znacznie rozsądniejsze niż tworzenie dużego magazynu przed zdobyciem praktyki.

 

Przy pierwszym wydarzeniu ogranicz liczbę zapisów

Jeśli dopiero zaczynasz, nie planuj wykonania warkoczyka każdemu dziecku podczas wielkiego festynu.

Lepiej przygotować mniejsze stanowisko i sprawdzić rzeczywiste tempo.

Po wydarzeniu będziesz wiedzieć:

• ile trwa średnia realizacja,
• jak długo dzieci wybierają kolor,
• ile materiału zużywasz,
• jak długa tworzy się kolejka,
• co trzeba poprawić.

Dopiero wtedy łatwiej zaplanować kolejne wydarzenie.

 

Nie oceniaj sukcesu stanowiska wyłącznie długością kolejki

Długa kolejka może oznaczać ogromne zainteresowanie.

Może też oznaczać, że proces jest zbyt wolny.

Znacznie lepiej obserwować:

• czy dzieci wiedzą, gdzie czekać,
• czy czas oczekiwania jest rozsądny,
• czy prowadzący pracuje spokojnie,
• czy stanowisko jest uporządkowane,
• czy dzieci wychodzą zadowolone.

To bardziej miarodajne niż liczba osób stojących przed stolikiem.

 

Kolorowe warkoczyki są dodatkiem do warsztatu, nie zamiennikiem pracy z grupą

Nauczyciel może świetnie opanować technikę.

Animator również.

Ale podczas wydarzeń przydają się jeszcze:

• komunikacja,
• organizacja przestrzeni,
• zarządzanie kolejką,
• kontakt z rodzicami,
• reagowanie na zachowanie grupy,
• plan awaryjny.

Dlatego osoby, które chcą rozszerzyć działania także poza pojedyncze stanowisko, mogą zainteresować się szerszym kursem animatora.

 

Jak przygotować stanowisko kolorowych warkoczyków krok po kroku?

Przed wydarzeniem można wykorzystać prostą checklistę.

1. Przećwicz technikę.
2. Przygotuj włókna.
3. Wybierz ograniczoną paletę.
4. Spakuj akcesoria.
5. Przygotuj wygodne miejsce.
6. Ustal system kolejki.
7. Określ godzinę zakończenia zapisów.
8. Miej zapas podstawowych materiałów.

Taki plan jest dużo bardziej praktyczny niż zabieranie na wydarzenie wszystkiego, co może potencjalnie się przydać.

 

Jak wybrać kurs kolorowych warkoczyków?

Warto zwrócić uwagę, czy materiał pokazuje nie tylko efekt końcowy.

Przydatne są zagadnienia dotyczące:

• rodzajów włókien,
• przygotowania materiału,
• długości włosów,
• rozpoczynania splotu,
• samej techniki,
• zakończenia warkoczyka,
• organizacji stanowiska.

Aktualny Kurs Warkoczyków Akademii Animatora® obejmuje właśnie takie elementy.

To pozwala uczyć się nie tylko tego, jak warkoczyk ma wyglądać, ale również jak przygotować się do jego wykonywania podczas prawdziwego wydarzenia.

 

Jedna niewielka umiejętność może mocno zmienić szkolny festyn

Nie trzeba organizować wielkiego show.

Nie trzeba kupować skomplikowanego sprzętu.

Czasami wystarczy jedno dobrze przygotowane stanowisko, przy którym przez kilka godzin dzieci mogą otrzymać swoją małą kolorową pamiątkę.

Najważniejsze jest jednak przygotowanie.

Technika.

Materiały.

Stanowisko.

Kolejka.

Komfort dziecka.

Jeżeli chcesz nauczyć się tej specjalizacji, sprawdź kolorowe warkoczyki. Więcej kierunków praktycznego rozwoju znajdziesz też w sekcji kursy dla nauczycieli.

Dobra atrakcja festynowa nie musi być największa ani najgłośniejsza. Powinna być dobrze przygotowana, sprawnie działać i dawać dziecku doświadczenie, z którym chce odejść ze stanowiska.

 

FAQ – kurs dla nauczycieli i kolorowe warkoczyki

Czy nauczyciel może nauczyć się zaplatania kolorowych warkoczyków?

Tak. Jest to konkretna umiejętność manualna, którą można ćwiczyć krok po kroku. Przed wykorzystaniem jej podczas dużego wydarzenia warto jednak wykonać wiele prób i opanować technikę w spokojnych warunkach.

Gdzie można wykorzystać kolorowe warkoczyki?

Mogą być dodatkową atrakcją podczas festynów, pikników, Dnia Dziecka, wydarzeń wakacyjnych, urodzin, wesel i innych imprez z udziałem dzieci.

Czy stanowisko z warkoczykami wymaga dużo miejsca?

Nie. Wystarczy dobrze zorganizowane miejsce do siedzenia, niewielki stolik lub organizer na materiały oraz przestrzeń dla oczekujących uczestników.

Jak uniknąć długiej kolejki?

Pomaga wcześniejsze przygotowanie włókien, ograniczenie liczby wariantów, uporządkowane stanowisko oraz jasne określenie liczby osób, które można jeszcze przyjąć przed zakończeniem wydarzenia.

Czego uczy Kurs Kolorowe Warkoczyki?

Program obejmuje m.in. rodzaje i przygotowanie włókien, zagadnienia związane z długością włosów, technikę rozpoczęcia i wykonywania warkoczyka oraz sposób jego zakończenia.

Czy kurs warkoczyków daje kwalifikacje nauczycielskie?

Nie. Jest to kurs rozwijający dodatkową praktyczną umiejętność i nie zastępuje formalnych kwalifikacji wymaganych do wykonywania zawodu nauczyciela.